Sıkıntı var be içimde, algılama problemlerim de baş gösteriyor gitgide..
Ne yana çevirsem kafamı hep aynı sıkıntılarla göz göze gelmek delirtiyor adamı. Bir türlü sıyrılamadığım geçmişimden kurtulmayı neden beceremiyorum? Neden eskisi gibi sıklıkla yüzümde belirmiyor tebessüm? Lanetlendim desem; bi insan evladı bu kadar günahkar olamaz ki istesede..
Sıkıntı var be içimde, algılama problemlerim de baş gösteriyor gitgide..
Mantara bağlıyor kafam zamandan kayan her bir saniyede. Bana dokunmayan yılan bin yaşasın tarzında adamımdır oysa ki; beni üzeni, üzerim sadece. Katlanılmaz sancılara dönüştü yaşadıklarım. Herkes mutluluğu batar oldu gözüme, rahatsız edici bir durum değil oysa ki. Haketmiyorum belkide ama mutsuz olmam içinde yeterli bir sebep değil ki..
İsyanım kime onu dahi bilmiyorum.. Cehalet, cehalet zor zanaat. Kendimden biliyorum ve her mutlu olma çabalarımda mutsuzluğumu tadıyorum…
