Günler kovalıyor birbirini ve ben hala bir çıkar yol bulamıyorum . Nasıl kurtarıcam kendimi bu çıkmazdan, çıkmaz yoldan. Çabalarım boşa, yaptığım herşey nafile . Ne bir sonuç doğuruyor faaliyetlerim, ne de bir umut saçıyor içime . Sadece üzülüyorum ; yanlış tercihimin bana neler kaybettirdiğini biliyorum . Kayıplarım o kadar çok ki kazandığım birşeyin olmaması, kaybettiklerimi tamamen gün yüzüne çıkarıyor . Planlarım vardı birçok kez bu tercih hakkında . Uygulanan planlarımdan bir tane bile yok, şunu anlıyorum ki hayal dünyası geniş olan biriyim ve hayal dünyasında yaşamayı herkesten daha çok biliyorum . Övünmek bile gelmiyor içimden zaten öyle bir ihtimalde yok, hayal dünyasında yaşamıyoruz ya sonuçta . Kaybettiklerimi kazanma ihtimalim var mı ? Şimdi ki yoğunlaştığım düşünce bu.
Zamanın getirilerini göz önüne alarak yarına ekiyorum, belki yeşerir diye ve şimdi sadece gözüm yarına odaklı, yeşermesi ümidiyle..
